Niniejszy artykuł powstał na bazie referatu wygłoszonego na seminarium Securex '03 i ma na celu przybliżenie czytelnikom "Okna" informacji dot. zabezpieczeń przed włamaniem. Słowo "zabezpieczenie" odnosi się do przedsięwzięć mających na celu ograniczenie sposobności działania przestępczego i utrudniających jego dokonanie.
W niniejszym artykule zajmować się będziemy sposobami, które można przedsięwziąć aby ograniczyć ilość włamań i innych przestępstw naruszających bezpieczeństwo ludzi i ich mienia. Takie działania powinny ograniczyć szkody i straty ponoszone przez ofiary włamań oraz instytucje ubezpieczeniowe, jak również zmniejszyć obciążenie policji i sądów.

Słabe ogniwa w zabezpieczaniu obiektów
i pomieszczeń - przed włamaniami

Zjawisko uzależnienia ludzi od ich własności nie jest niczym nowym. Działo się tak już u najstarszych, opisanych historycznie ludów. Już wówczas chowano mienie, składające się głównie z środków spożywczych, odzieży itp. w dziurach z ziemi i przykrywano ciężkim kamieniem. Później powstało pierwsze prymitywne mieszkanie, a z nim i zamknięcie za pomocą odstawialnych drzwi lub obrotowej ściany. Ze wzrostem liczby i typów mieszkań rozwijała się liczba pomysłowych konstrukcji, do których zasad jeszcze dziś powraca się w rozwiązaniach zamków i zawias.
Zmieniły się jednak okoliczności. I tak nadużycie cudzej własności bardzo wzrosło w ostatnich latach. Dotyczy to również włamań, których liczba w ciągu paru lat stale się zwielokrotnia. W większości tych włamań poszkodowani mieli do czynienia ze złodziejami, którzy zapewnili sobie dostęp do mieszkań, budynków gospodarczych, sklepów itp. możliwie szybko, z najmniejszym hałasem i z zastosowaniem dość prostych narzędzi. Te włamania nie są z reguły przypadkowe. Z jednej strony umożliwiło je to, że niekiedy źle lub wcale nie stosowano dobrych zamknięć z drugiej strony stosowano zamki i inne okucia o niskiej jakości.
Ubezpieczenie w większości wypadków rekompensuje, przynajmniej częściowo straty materialne i szkody powstałe przez samo włamanie. Nie wyrównuje jednak ewentualnych skutków styczności z włamywaczem tym bardziej, że pewne przedmioty mają dla ich właścicieli również wartość emocjonalną, której nie da się ubezpieczyć. Frustracja związana z faktem, że nieznany osobnik buszował po naszym własnym, "intymnym" domu może być bardzo duża i też nie może być pomijana. Z powyższego wynika, że z wielu względów należy dużo uwagi poświęcać zapobieganiu włamaniom.
Sposoby zapobiegania mogą być typu: organizacyjnego, budowlanego, mechanicznego i elektroniczne.
Przez sposoby organizacyjne, które wybiegają poza ramy tego opracowania, rozumie się między innymi:

• prawidłowy nadzór. Przez nadzór rozumie się tu połączenie zapobiegania włamaniom i zapobiegania pożarom,
• nie pozostawianie żadnych okien i drzwi w stanie otwartym w czasie nieobecności, chociażby tylko krótkiej,
• nie pozostawianie na widocznym miejscu rzeczy kosztownych (nic nie może sprawiać wrażenia atrakcyjności),
• nie pozostawianie (wieszanie) w mieszkaniu przy wejściu kluczy, jak również w miejscach gdzie można je sfotografować z pewnej odległości,
• nie stwarzanie wrażenia nieobecności (np. przez pozostawianie korespondencji w umieszczonej na zewnątrz skrzynce pocztowej),
• brak w obejściu "środków pomocniczych" w postaci przyrządów (siekiery, pręty stalowe itp.), pozostawionych drabin i innych.
  

W dziedzinie organizacyjnej można wymienić jeszcze wiele innych sposobów, nawet taki, w którym pod każdymi drzwiami wejściowymi ustawiony by był posterunek, co jest oczywiście absurdem.

Sposoby elektroniczne polegają na zainstalowaniu systemów sygnalizacji włamań alarmujących akustycznie i/lub świetlnie w miejscu włamania w przypadku naruszenia zamknięć. Sposoby te działają głównie odstraszająco. Alarm sugeruje mianowicie, że ktoś natychmiast włączy się do akcji. Sam alarm nie stawia jednak włamywaczowi żadnych przeszkód materialnych tak, że może on w końcu działać bez utrudnień w okresie spodziewanego zadziałania osób ochraniających. Działanie jednak takich osób wiąże się dla nich ze znacznym ryzykiem zależnym od bezwzględności i zdesperowania włamywacza. Pewniejszym rozwiązaniem jest wykorzystanie specjalnych central alarmowych z profesjonalnymi ludźmi ochrony. Różnorodne możliwości, jak też i ograniczenia w tej dziedzinie nie będą tu jednak omawiane.

Sposoby budowlane to takie ukształtowanie budynków, by były one utrudnieniem dla włamywaczy. A więc m.in.: nie tworzenie "martwych" pól obserwacyjnych dla zastosowanego monitoringu, wysuwanie dachu poza obrys budynku utrudniający lub uniemożliwiający przedostanie się na dach i agresję przez świetliki i wyłazy dachowe, stykające się z sobą budynki nie powinny tworzyć "drogi agresji" przez przedostawanie się np. z niskiej zabudowy nad sienią na wyższą nad częścią parterową i dalej na dachy kolejnych kondygnacji. Problem sposobów budowlanych jest tutaj wyłącznie zasygnalizowany, gdyż jest on bardzo szeroki i wymagałby opracowania przez kompetentne jednostki z udziałem specjalistów z wielu dziedzin. Dotyczy on m.in. odporności na włamanie samych ścian i dachów, sposobów łączenia stolarki otworowej z budynkiem itp..

Badania społeczne wskazują na to, że liczba włamań powinna się zmniejszać dzięki łączeniu wszystkich wspomnianych wyżej metod, co potwierdza praktyka z innych państw.

Przed kilkunastoma laty policja holenderska opracowała dla architektów, projektantów i realizatorów budowlanych wytyczne dla realizacji jednego z nowych osiedli mieszkaniowych z kompleksowym zastosowaniem sposobów techniczno-budowlanych. Stwierdzono, że w dzielnicy tej, w stosunku do innych dzielnic, ilość włamań jest kilkakrotnie niższa. Chodzi tu o to, by włamywaczom postawić na drodze możliwie jak najwięcej przeszkód, ponieważ muszą oni działać szybko, a strata (cennego dla nich) czasu powoduje najczęściej rezygnację z ich planów. Oczywiście, zachować przy tym należy rozsądną równowagę, gdyż z jednej strony nie można zamieniać budynków czy mieszkań w twierdze, a z drugiej trzeba zastosować rozwiązania zabezpieczeń wystarczające i właściwe dla danych obiektów.
W niniejszym artykule zajmujemy się wyłącznie mechanicznymi sposobami zabezpieczeń przed włamaniem. Wyjaśnić chciałbym od razu we wstępie, że mechaniczne sposoby zabezpieczeń przed włamaniem zawierają w sobie również elementy organizacyjne, budowlane, a także elektroniczne, przy zastosowaniu tzw. mechatroniki, mającej coraz większe znaczenie w konstrukcji różnych zamknięć. Z tego względu oraz z faktu, że pewne działania, pomyślane przeciwko włamaniom i nieupoważnionym wnikaniom do wnętrz, nie są nigdzie indziej publikowane, zostały one włączone do niniejszego artykułu lub w nim zasygnalizowane. Przedmiot - bezpieczeństwo przed włamaniem - jest bardzo obszerny i zawiera wiele aspektów, stąd artykuł ten przedstawia zaledwie małą część całego zagadnienia. Wiele włamań i innych przestępstw odnoszących się do zagrabienia mienia popełniają osoby, którym stworzono okazję łatwego popełnienia przestępstwa. Zabezpieczenia na najbardziej podstawowym poziomie mogą odstraszyć takie osoby, jak również przyczynić się do zniechęcenia nawet zdeterminowanych włamywaczy. Wg danych belgijskich, większość włamywaczy rezygnuje z akcji przestępczej już po 3 do 6 minut nieskuteczności ich działań, zwłaszcza w przypadku nieznajomości wielkości "zysków" po udanym włamaniu.

strona: 1 | 2 | 3