stolarka okienna


Strona główna
Najnowszy numer
Numery specjalne
Archiwum
Ciekawe strony
Prenumerata
i numery archiwalne

Cennik reklam
Katalog firm
Redakcja
Wydawca


Redakcja: Okno
tel. (052) 325-72-21
fax (052) 325-72-22

Wydawca: BUD-MEDIA
85-030 Bydgoszcz
ul. Rumińskiego 6
tel. (0-52) 325-72-20
fax (0-52) 325-72-22

Design by

© 2000




Niektóre rozwiązania konstrukcyjne tradycyjnych drzwi zewnętrznych z drewna

Konstrukcje tradycyjnych drzwi klepkowych

W latach 70. drzwi i skrzydła drzwiowe klepkowe były powszechnie stosowane w budownictwie - budynkach wielokondygnacyjnych i domkach jednorodzinnych. Były one wykonane zgodnie z wówczas obowiązującą normą (BN-72/7251-07 Drzwi i skrzydła drzwiowe klepkowe zewnętrzne). Mimo że norma ta na podstawie ustawy o normalizacji, utraciła moc prawną z dn. 31.12.1997 r. to należy przypuszczać, że będzie stosowana, ponieważ rozwiązania konstrukcyjne tych drzwi są uzasadnione i praktycznie nadal stosowane.



Rys.1. Drzwi klepkowe Dz1



Rys.2. Drzwi klepkowe Dz2



Rys.3. Drzwi klepkowe Dz3

Wymiary drzwi według tej normy, w świetle ościeżnicy nie przekraczają: szerokość 1000 mm, wysokość 2400 mm. Poszczególne ich konstrukcje różnią się tylko wymiarami lub tym, że np. drzwi Dz-1 (Rys. 1) są bez świetlika a drzwi Dz-2 (Rys. 2) posiadają świetlik. Poza tym drzwi Dz-3 posiadają półtora skrzydła (Rys. 3). Drzwi półtora skrzydłowe stosowane są do dziś i stanowią zamknięcie otworów na poszczególne klatki schodowe bloków mieszkalnych (Fot. 1). Budowa drzwi Dz-1, Dz-2 i Dz-3 jest pomyślana tak, że ich ramiaki pionowe z poziomymi łączone są na czopy półkryte, przelotowe i klej oraz wzmocnione klinem z drewna (Rys. 4), natomiast ramiaki pionowe z poziomymi środkowymi ba czopy przelotowe i klej, wzmocnione klinami (Rys. 5). Zaś połączenia ramiaków poziomych dolnych z ramiakami pionowymi są łączone na czopy półkryte, przelotowe i na klej, wzmocnione również klinami (Rys. 6). Zastosowanie klinów ma za zadanie uszczelnienie na szerokość i spowodowanie stabilności tego połączenia. Konstrukcja środka skrzydła Dz-1, Dz-2 jest klepkowa z tym, że na stronie zewnętrznej klepki są łączone z ramiakami wzdłuż i na wpusty (Własne pióro) a wewnętrznie w poprzek skrzydła. Klepki poziome do ramiaków pionowych mocowane są od strony klepki pionowej na gwoździe stolarskie (jeden gwóźdź na złącze). Środek między okładzinami jest wypełniony od wewnątrz przegrodą przeciwwilgociową, papą a następnie warstwą termiczną - płytą pilśniową porowatą o grubości 12,5 mm (Rys. 7). Norma dopuszczała również zamocowanie na stronie wewnętrznej skrzydła płyty pilśniowej, twardej o grubości 4 mm (Rys. 3). Zaś ościeżnica dla wszystkich tych drzwi była jednakowej konstrukcji (Rys. 8).


Rys.5. Załącze ramki pionowego z poziomym środkowym w skrzydle drzwi Dz-1, Dz-2


Rys.6. Złącze ramiaków poziomych dolnych z pionowym w skrzydle Dz-1, Dz-2


Rys.7. Przekrój pionowy drzwi Dz 1


Rys.8. Złącza elementów ościeżnicy:
a) stojaków z nadprożem
b) stojaków ze ślemieniem

Praktyka i doświadczenie potwierdzają, że złącza czopowe, półkryte, kątowe, stosowane od lat w konstrukcjach ramowych drzwi, szczególnie drzwi zewnętrznych, stanowią stabilne połączenia. Natomiast zdarzają się już obecnie przypadki, że wykonawcy drzwi zastępują te złącza złączami kołkowymi. Jest to czynione z takich powodów, jak brak urządzeń do wykonywania prawidłowych złącz czopowych. Teoretyczne rozważania i wyliczenia porównawcze połączeń czopowych i kołkowych, wskazują, że powierzchnia sklejania przy czopie jest niewiele większa niż przy złączu kołkowym (2 kołki o wymiarach 30 mm i długości 100 mm). Natomiast powierzchnia na ścianie jest większa przy złączu kołkowym. Mimo jednak tych minimalnych różnic wytrzymałościowych, to stabilność i możliwość zabezpieczenia złącza przed przenikaniem wilgoci jest lepsza w złączu czopowym. Bowiem w przypadku odkrycia się spoin klejowych złącza kołkowego, na skutek skurczenia się ramiaków, powstaje szczelina z wszystkich stron, która umożliwia penetrację wilgoci do środka i spowoduje rozszczelnienie się całego złącza. Stąd też twierdzę, że połączenia czopowe, kątowe w konstrukcjach szkieletowych drzwi, nie należy zastępować innymi połączeniami, bo nastąpi to zawsze kosztem jakości połączenia. Poza tym, norma (PN-88/B-10085), stawia szczególne wymagania do połączeń kątowych w szkielecie skrzydła i nie przewiduje połączeń kołkowych.

Nowoczesne konstrukcje drzwi zewnętrznych

Drzwi nowoczesne, zewnętrzne różnią się od tradycyjnych drzwi nie tylko konstrukcją szkieletu, ale również wyglądem i estetyką, ponieważ posiadają wiele już elementów ozdobnych w postaci panel i ramek profilowanych oraz są wykończone kolorowymi farbami lub lakierami bezbarwnymi, ekologicznymi. Zmiany w konstrukcji szkieletu polegają na tym, że obecnie ramiaki są wykonywane z drewna warstwowo sklejanego, tak na grubość, jak i na szerokość (Rys. 9) a często już dodatkowo wzmacniane elementami metalowymi (blacha o grubość 3 mm) i oklejane obłogami z drewna litego. Konstrukcje szkieletowe wypełniane są płytami warstwowymi, które składają się z blachy aluminiowej, oklejonej dwustronnie pianką poliuretanową, najczęściej „pur” i okładzinami z drewna litego lub materiałów drewnopochodnych. Do takiej płyty przyklejone są elementy płycinowe, ozdobne wykonane z drewna litego. Blacha aluminiowa płyty warstwowej (środkowej) stanowi jednocześnie na obwodzie czop, który jest wpuszczany w ramiaki i szprosy szkieletu w procesie jego sklejania. Wszystkie zakończenia połączeń , elementów są zakrywane listwami ozdobnymi. Natomiast elementy przeszklone drzwi składają się z szyb zespolonych, zabezpieczonych od zewnątrz szkłem przeciwwłamaniowym lub ozdobną kratką metalową. Miejsca stykowe elementów łączonych zewnętrznie są zabezpieczone przed wilgocią odpowiednim kolorowo dobranym kitem silikonowym. Drzwi posiadają bardzo dobry system uszczelnienia wyrażający się zastosowaniem wysokoelastycznej uszczelki zamocowanej do przylgi w skrzydle i drugiej do przylgi ościeżnicy, którą stanowi listwa maskująca, zamocowana do ościeżnicy. Listwa maskująca spełnia nie tylko funkcję dodatkowej przylgi, ale maskuje (zakrywa) kołki rozporowe (dyble), którymi ościeżnica zamocowana jest do ściany, a w otworze drzwiowym.

Rys. 9

Rys.10

Drzwi zewnętrzne przedstawione na rysunku 10, maja podobną, lecz nieco słabszą konstrukcję, ponieważ nie posiadają wzmocnień aluminiowych a płyta środkowa, wypełniająca szkielet, składa się tylko z pianki poliuretanowej i okładzin z drewna litego. Zamocowana jest ona w wycięcia, wykonane w ramiakach od wewnętrznej strony i oblistwowana jest listwami ozdobnymi. W podobny sposób zamocowana jest również szyba zespolona ze szkłem przeciwwłamaniowym. Często do oszklenia powierzchni przeszklonych drzwi zewnętrznych używa się również szkła ornamentowego (Fot. 2), które ubogaca drzwi pod względem estetycznym . Takie przeszklenia powinny posiadać zabezpieczenia przed włamaniem w postaci dodatkowej szyby od wewnątrz przeciwwłamaniowej lub kratki ozdobnej z metalu.

Fot. 2

Do ciekawych rozwiązań można zaliczyć również drzwi płytowe (Rys. 11), wykonane ze szkieletu z drewna sklejanego warstwowo i oklejonego dwustronnie blachą i płytą HDF lub sklejką. Płyta takiego skrzydła jest oklejona elementami ozdobnymi (panele, płyciny, ramki) a środek jest wypełniony pianką poliuretanową, wolną od freonu.


Rys. 11. Pianka poliuretanowa


Wszystkie przedstawione konstrukcje drzwi, należą do rozwiązań nowoczesnych i charakteryzują się estetycznym wyglądem a przede wszystkim dobrymi parametrami wytrzymałościowymi, odpornością na włamania i izolacji cieplnej. Wartość ich współczynników przenikania ciepła „K” zestawiono w tabeli 3.


Tab 3.
Konstrukcja drzwi Wartość "K" W/m2K
Drzwi zewnętrzne płycinowe (Rys. 9) około 1,3
Drzwi zewnętrzne płycinowe (Rys. 10) 1,3
Drzwi zewnętrzne płytowe (Rys. 11) 0,55

Przedstawione drzwi zewnętrzne, płycinowe (Fot. 3) i płytowe (Fot. 4), należą do lepszych, produkowanych w kraju, ponieważ nie tylko spełniają wymagania nowoczesnych konstrukcji, ale są wykonywane na wysokim poziomie technicznym i estetycznym. Jednym z ważnych elementów, które wchodzą również w skład konstrukcji drzwi są jego okucia, które spełniają wiele funkcji a przede wszystkim decydują o stabilności skrzydła o otworze ściany. Stąd muszą posiadać one dużą odporność na działanie sił człowieka i przyrody. Drzwi pod względem odporności na włamania dzieli się na: przeciwwłamaniowe i drzwi o zwiększonej odporności, do której należą omówione konstrukcje. Te ostatnie musza posiadać jednak także elementy dodatkowe jak: drugi zamek, czopy przeciwwyważeniowe, przeszklenia przeciwwłamaniowe i wypełnienia termiczne, zabezpieczone blachą. Poza tym wszystkie okucia powinny posiadać znak bezpieczeństwa „B”, co daje określoną gwarancję ich wytrzymałości na zniszczenia mechaniczne. Już od dawna dbano o to, by okucia przy drzwiach były odpowiedniej odporności. Tego klasycznym przykładem są oprawy zamka i zawias wykonane (kute) z metalu, w drzwiach wejściowych stosowanych w obiektach sakralnych i nie tylko (Fot. 5), które do dziś stanowią prawie główne wzmocnienie konstrukcji tego skrzydła drzwi i zaporę dla włamywaczy. Przy tym wzornictwo (metaloplastyka), jakie te elementy prezentują, jest dodatkowym elementem estetyki drzwi, co nie jest bez znaczenia.

Fot. 3 Fot. 4

Fot. 5

Inż. Zbigniew Gęsiński



strona: 1 | 2

DREWNO

PCW

ALUMINIUM

SZKŁO

MASZYNY

AKCESORIA

INNE